บทความ

งานเขียนเล่มนี้เพม่าเชื่อมโยงการปฏิบัติตามหลักพุทธธรรมเข้ากับวิถีชีวิตสมัยใหม่ที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายจากแรงขับเคลื่อนของความหวังและความกลัว เพื่อบ่มเพาะปัญญาและความกรุณาตามหลักไตรยาน

เรื่องราวโดยรวมของวรรณกรรมเรื่องนี้ ทำให้เรามองเห็นความเป็นชุมชนกรุณาว่า มาจากระบบความสัมพันธ์ ที่ผู้คนเรียนรู้ถึงความกล้าหาญในการทำสิ่งที่ถูกต้อง

“จะตายก็ไม่เสียดายชีวิต” ยายนง หญิงชราที่ป่วยติดเตียงร้องบอก เมื่อคณะของเราซึ่งประกอบด้วยจิตอาสาเมืองน้ำดำและเจ้าหน้าที่เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ไปเยี่ยมบ้าน เธอลุกขึ้นนั่งเกาะขอบเตียงแล้วร้องเพลงลูกทุ่งเพลงโปรดให้ฟังรวมสามเพลง

“เปิดโอกาสให้พระได้ทำหน้าที่เชิงรุกบ้าง เป็นฟางเส้นสุดท้ายก่อนตาย เป็นทางเลือกให้เขา ทำให้เขาได้ดูแลจิตใจ ได้ภาวนา มันเป็นหน้าที่ที่พระน่าจะภาคภูมิใจมากกว่าการไปสวดงานศพ ซึ่งตอนนั้นเป็นปลายเหตุ เขาไม่รับรู้อะไรแล้ว”